یک

قبلا مینوشتم. یک با نوشته هایم را خواندم و از خودم و نوشته هایم بدم امد. کسانی از من تعریف میکردند. هنوز هم یاد تعریف هایشان می افتم امیدوار میشوم. خواستم بنویسم حس خوب ولی فهمیدم حس خوب نیست امیدواریست. دقیقا به همین دلیل سراغ نوشتن برگشته ام.

تعریف کردن احساس واقعی.

حس کردن گذشتن روز ها و زندگی.

زندگی از کنارم میگذرد و میرود و من زنده نیستم. این را اصلا دوست ندارم. کلی هدف دارم ولی به هیچ کدام نمیرسم. روزها را به خیره شدن به صفحه گوشی یا لپتاپ میگذرانم و زندگی در این بین از کنارم میگذرد و میرود.

شاید کسی اینجا را بخواند.

شاید من به زندگی برگردم.

میخواهم داستانم را بنویسم و میخواهم به خودم نزدیک شوم.

برای این ها مینویسم.